Όταν η υγιεινή διατροφή παύει να είναι υγιεινή

• ή όταν η orthοrexia nevroza εισβάλλει στη ζωή μας.

Ένας νέος τύπος διατροφικής διαταραχής προκύ­πτει όταν οι άνθρωποι εμφανίζουν εμμονή με τη διατροφή τους για τη βελτίωση της υγείας τους. Σύμφωνα με την Ελβετική Ένωση Τροφίμων, αυτό το νέο κύμα διατροφικής εμμονής, γνωστό ως «Ορθορεξία» («Orthorexia Nevroza»), λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Σε μια προσπάθεια να θεραπευτούν από ένα συγκεκριμέ­νο πρόβλημα υγείας ή απλώς υπερβάλλοντας με το θέμα της υγιεινής διατροφής, οι ορθορεκτικοί αναπτύσσουν συνεχώς δικούς τους κανόνες διατροφής. Στην προσπάθεια τους να τηρήσουν την ισορροπημένη διατροφή, ξοδεύουν όλο και περισσότερο χρόνο και αναγκάζονται να προ­γραμματίζουν τα γεύματα τους αρκετές ημέρες πριν. Όταν βγαίνουν έξω, έχουν την τάση να παίρνουν ένα «κουτί επιβίωσης» με την τροφή τους, δεδομένου ότι δεν μπορούν να καταναλώσουν εύκολα τα διαθέσιμα τρόφιμα από φόβο για τις χημικές ουσίες, για να μην προσλάβουν λίπος ή λόγω οποιασδήποτε άλλης φοβίας μπορεί να έχουν.

Η τήρηση της διαιτητικής τους αγωγής απαιτεί ισχυρή θέ­ληση, ενώ αισθάνονται ενάρετοι και ανώτεροι από εκεί­νους που δεν έχουν τέτοιο αυτοέλεγχο. Αντίθετα, εάν οι ορθορεκτικοί δεν τηρήσουν τους «όρκους» υγιεινής δια­τροφής και ενδώσουν στον πόθο τους για «απαγορευμέ­να» τρόφιμα, αισθάνονται ένοχοι. Αυτό τους οδηγεί στο να αυτοτιμωρούνται με ακόμα πιο αυστηρούς διαιτητικούς κανόνες ή ακόμη και με αποχή από τρόφιμα. Αυτή η συμπεριφορά είναι παρόμοια με εκείνη των ατόμων που πάσχουν από ψυ­χογενή ανορεξία ή ψυχογενή βουλιμία, με τη διαφορά ότι οι ανορεκτικοί και οι βουλιμικοί ενδιαφέρονται για την ποσότητα των τροφί­μων που καταναλώνουν, ενώ οι ορθορεκτι­κοί ενδιαφέρονται για την ποιότητα των τροφίμων.

Στην Ευρώπη βομβαρδιζόμαστε συνεχώς με πληροφορίες για το τι είναι «καλό» και τι εί­ναι «κακό» για εμάς. Οι φόβοι για τα τρόφιμα και η κίνηση για τα οργανικά προϊόντα έχουν καταστήσει πιο πολύπλοκη τη διαδικα­σία επιλογής των τροφί­μων. Η Dr Bettina Lsenschmid, σύμβουλος για τις διατροφικές διατα­ραχές στο L’ Hospital de L’ Isle στη Βέρνη, θεωρεί ότι η έμφαση που δίνεται στα «καλά» και στα «κα­κά» τρόφιμα είναι προβλη­ματική και τροφοδοτεί μια νευρωτική σχέση με τα τρόφιμα στη δυτική κοινωνία. Η υγεία είναι πλέον ένας σημαντικός παράγοντας που λαμβάνουν υπό­ψη τους πολλοί Ευρωπαίοι για τον προγραμματισμό  της  δίαιτας τους. Πώς θα επιτύχουμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ της υγιεινής διατρο­φής και της εμμονής με την υγιεινή διατροφή;

Όπως με τις περισσότερες πτυχές της διατροφής, το μέτρο είναι το κλειδί. Οι αλλαγές στην επιλογή των τροφίμων πρέπει να γίνο­νται βαθμιαία και με τρόπο τέτοιο, που να συνάδει με τις προτιμήσεις και τον τρόπο ζωής του κάθε ατόμου χωριστά. Το να τρώμε πιο υγιεινά πρέπει να έχει θετική επίδραση στην υγεία μας, χωρίς να μειώνει την απόλαυση της ζωής ή να επηρεάζει τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώ­πους.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα αντιμετωπίσετε οποιοδήποτε δια­τροφικό δίλημμα καλό είναι να έ­χετε κατά νου ότι κανένα τρόφιμο δεν απαγορεύεται όταν καταναλώνεται στο πλαίσιο μίας ισορ­ροπημένης διατροφής και ενός υγιεινού τρόπου ζωής.

Μιγκέλ Γκαρσία, νεκρός για 20’’, πριν ένα μήνα.

γράφει ο Ηλίας Καραγιάννης (iliaskaragiannis@hotmail.com)

Ένα βαθύ κοκκίνισμα απλώθηκε στο  πρόσωπο του Μιγκέλ Γκαρσία στις  24 Οκτωβρίου του 2010. Το τρεμά­μενο χέρι του ακολούθησε την πορεία του κορμιού του, που κατέρρευσε στο γήπεδο «Ελ Ελμάντικο», στο 57ο λεπτό της αναμέτρησης ανάμεσα στην ομά­δα του τη Σαλαμάνκα και την Μπέτις Σεβίλλης. Για 20 δευτερόλεπτα ο Γκαρσία ήταν νεκρός! (Διαβάστε την είδηση στην αγγλική DAILY MAIL) Τόσα χρει­άστηκαν ο γιατρός της Μπέτις, Τόμας Καλέρο, και της Σαλαμάνκα, Χοσέ Ιγνάθιο Γαρίδο, για να φτά­σουν στις γραμμές του πλαγίου άουτ και να αντιλη­φθούν τη σοβαρότητα της κατάστασης του 31 χρό­νου αμυντικού μέσου. Ενώ η μνήμη των λιγοστών ο­παδών στις εξέδρες ταξίδευε διαμιάς στη μορφή του Αντόνιο Πουέρτα, του ποδοσφαιριστή της Σεβίλλης που άφησε την τελευταία του πνοή στις 28 Αυγού­στου του 2007, η εγρήγορση των γιατρών των δυο κλαμπ αποδεικνυόταν συντελεστική. Αυτός είναι και ο μόνος λόγος που σήμερα, ακριβώς ένα μήνα μετά την κατάρρευση του στον αγωνιστικό χώρο, ο Μι­γκέλ Γκαρσία βρίσκεται στη ζωή. Σε ένα άθλημα που έχει προ πολλού ξεφύγει από τα χρόνια της αθωότη­τας, οι περιπτώσεις των παικτών που καταρρέουν στους αγωνιστικούς χώρους ξεπηδούν σαν τα μανι­τάρια, χρωματίζοντας σε γκρίζα απόχρωση τον «βα­σιλιά των σπορ». Ο Γκαρσία ήταν ένας από τους προ­νομιούχους, όπως λέει και ο ίδιος, που διάβηκε τον Ρουβίκωνα μόλις για 20 δευτερόλεπτα...

Ο Μιγκέλ Γκαρσία συνεχίζει να ζει στη Σαλαμάνκα με την ευγνωμοσύνη να έχει βρει αναπαυτικό κατά­λυμα μέσα του. Εκεί όπου καθημερινά συνωστίζο­νται 7 διαφορετικά χαπάκια! Ένα για το στρες, άλλο για την καρδιά, για την κυκλοφορία του αίματος, για το πολύπαθο στομάχι του. Εφτά χάπια για μια απρό­σμενη καρδιακή ανακοπή πριν από ένα μήνα, όταν τα πάντα έδειχναν ιδανικά για αυτόν τον 31 χρόνο ποδοσφαιριστή, που παρ' ότι δεν είχε καταφέρει να α­γωνιστεί ποτέ στη «Λίγκα των Αστέρων», την Πριμέρα, εντούτοις έβρισκε σχετικά εύκολα ένα καλό συμ­βόλαιο κάθε χρόνο. Περνούσε «αβρόχοις ποσί» τις ενδελεχείς ιατρικές εξετάσεις που διενεργούσε κα­θεμία από τις 8 ομάδες που είχε αγωνιστεί ως τον Οκτώβριο και όλα συνέτειναν στο εξής συμπέρασμα:

«Το κορμί μου λειτουργούσε κανονικά. Δεν είχε σημειωθεί καμιά ανωμαλία. Στο παιχνίδι με την Μπέτις ένιωσα περίεργα στο ημίχρονο. Έβγαλα όμως τη φανέλα και άρχισα να αισθάνομαι καλύτερα, και έ­πειτα κατέρρευσα».

Ήταν το 57ο λεπτό της αναμέ­τρησης, όταν η συλλογική ανησυχία απλώθηκε πάνω από το «Ελ Ελμάντικο», όπως ο πυρετός στο δέρμα. Για μερικά λεπτά, βλέμματα έμπλεα αγωνίας προ­σπαθούσαν να ανακαλύψουν ένα ίχνος ζωής στο χορτάρι του γηπέδου. Ένα σημάδι. Μια επανόρθωση.  «Δεν θυμάμαι τίποτα από εκείνα τα λεπτά. Όταν συνήλθα κατάλαβα ότι έχασα τις αισθήσεις μου, πως λιποθύμησα στο γήπεδο και κα­τανόησα γρήγορα τη σημαντικότητα της κατάστα­σης μου. Αντιλήφθηκα ότι το ποδόσφαιρο τελείω­σε» λέει ο Γκαρσία.

Πριν από περίπου 3 εβδομάδες ο Λαβάλ Αντεβόλε της Ατλέτικο Μπαλεάρες κατέρρευσε στο «Μπαλεάρ». Στο γήπεδο που αγωνίζεται η ομάδα της τρίτης κατηγορίας της Ισπανίας δεν υπήρχε ασθενοφόρο. Τα 1.500 ευρώ που κοστίζει κάθε φορά ήταν ο λόγος της απουσίας του από τον αγώνα ενός πρωταθλήμα­τος, που οι ομάδες μετά βίας μπορούν να αντεπεξέλ­θουν οικονομικά. Ο Λαβάλ ήταν τόσο τυχερός, όσο και ο Γκαρσία. Μόνο που τα κρούσματα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και η ανησυχία γιγαντώνεται.

«Ειδικά στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας η σω­ματική καταπόνηση τα τελευταία χρόνια είναι φο­βερή. Στις μικρότερες κατηγορίες υπερισχύει η σω­ματική δύναμη παρά η τεχνική και αυτό απαιτεί με­γαλύτερη προσπάθεια. Για παράδειγμα, κατανόησα τα τελευταία χρόνια ότι έπρεπε να γυμναστώ πε­ρισσότερο για να αντέξει το κορμί μου στις δυσκο­λίες», υποστηρίζει ο Γκαρσία, που ακόμη και σήμερα δεν έχει καταλάβει, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται, πώς βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση. «Όταν έκανα τις εξετάσεις δεν βρέθηκε να έχει κλείσει καμιά αρτηρία. Ο πατέρας μου υπέστη πριν από 20 χρόνια καρδιακή προσβολή, αλλά δεν νομίζω ότι έχει κα­μιά σχέση με εμένα. Άλλωστε πέρασα μια σειρά ε­ξετάσεων έπειτα από ό,τι συνέβη στον Αντόνιο Πουέρτα και όλα έδειχναν τέλεια». Τουλάχιστον μέ­χρι τις 24 Οκτωβρίου, όταν η άμεση κινητοποίηση των γιατρών, του Καλέρο και του Γαρίδο, τον έσωσε. «Τους χρωστάω τη δεύτερη ζωή μου. Στην αρχή κα­νείς δεν αντιλήφθηκε πόσο γρήγορα αντέδρασαν. Όταν αργότερα μίλησα με τον γιατρό Καλέρο, μου είπε ότι τα τελευταία 15 χρόνια παραδίδει μαθήμα­τα σε γιατρούς για ανάλογες περιπτώσεις, ο άν­θρωπος αυτός ήταν πολύ έμπειρος λοιπόν και κατά­λαβε αμέσως τι μου συνέβη. Δεν άφησε τον χρόνο να κυλήσει και πέρασαν μόλις 20 δευτερόλεπτα χωρίς να αναπνέω, θα μπορούσα να πάθω εγκεφα­λική βλάβη αν καθυστερούσαν λίγο ακόμη».

Η κατάρρευση του Μιγκέλ Γκαρ­σία πήρε διεθνείς διαστάσεις, έ­πειτα από τα πολλά κρούσματα που έχουν λάβει χώρα. Από τον Φέχερ και τον Φοέ ως τον Που­έρτα και τον Ο' Ντόνελ, το φαι­νόμενο αθλητών που καταρρέ­ουν στον αγωνιστικό χώρο έχει γιγαντωθεί.

Τα μη­νύματα που έλαβε ο Γκαρσία ή­ταν πολλά.

«Με συγκίνησαν. Προσωπικότητες σαν τον Ντελ Μπόσκε, τον βασιλιά, πολιτι­κούς, μου έστειλαν μηνύματα για γρήγορη ανάρρωση. Τότε κατάλαβα ότι η κατάσταση ήταν τραυματική για όλους. ΑΛλά πρέπει να το ξεπεράσω σιγά σι­γά. Να προχωρήσω στο επόμενο στάδιο». Το οποίο φυσικά δεν μπορεί να περιλαμβάνει τη ζωή ενός αθλητή. «Δεν μπορώ να παί­ζω ποδόσφαιρο πλέον, αλλά έ­χω στρέψει την προσοχή μου αλλού. Στην οικογένεια μου, στα παιδιά. Από εδώ και πέρα θα τα απολαύσω περισσότερο. Νιώ­θω προνομιούχος. Έβγαλα κά­ποια χρήματα από το ποδόσφαι­ρο και το σημαντικότερο είναι πως είμαι ζωντανός. Άρα νιώθω χαρούμενος. Αναγεννημένος στα 31 μου», λέει με μια αισιοδο­ξία που δεν θα μπορούσε να φα­νταστεί πριν από ένα μήνα. Σήμερα ο Μιγκέλ Γκαρσία θέλει να συνεχίσει στο ποδόσφαιρο από ένα διοικητικό πόστο. Είτε ως τεχνικός διευθυντής είτε ακόμη και να ανεξαρτητοποιηθεί ως α­τζέντης παικτών.

«Συνεχίζω να παρακολουθώ αγώνες. Ήμουν παρών στο ματς της Σαλαμάνκα με την Αλμπαθέτε, μιας και πα­ρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εμένα (η Αλμπαθέτε ήταν η πρώτη του ομάδα, η Σαλαμάνκα η τελευταία). Αν έχει ένα ματς η τηλεόραση το παρακολουθώ με ευχαρίστηση και αυτό δείχνει ό­τι θέλω να συνεχίσω σε αυτό χώρο. Προς τα εκεί θα στρέ­ψω όλες μου τις προσπάθειες», λέει ο Μιγκέλ Γκαρσία. Ο νεκρός για 20 δευτερόλεπτα που σήμερα απολαμβάνει το δώρο της ζωής.

Ο ισπανός κατακτητής της «Μπαρτσελόνα της Άπω Ανατολής»

γράφει ο Ηλίας Καραγιάννης (iliaskaragiannis@hotmail.com)

Τα δυσθεώρητα κτίρια με τα φώτα από νέον α­ντανακλούσαν στη διστακτική ματιά του Γιόζεπ Γκομπά­ου. Στο φουτουρι­στικό αστικό τοπίο του Χονγκ Κονγκ ο Ισπανός προπονη­τής, που πέρασε την περισσότερη ζωή του κατεργάζοντας το ταλέντο των πιτσιρικάδων της Μπαρτσελόνα, έμοιαζε χαμένος. Γέφυρες, εναέριοι πεζόδρομοι, ουρα­νοξύστες και εκα­τομμύρια άν­θρωποι με χειρουργικές μά­σκες, εξαιτίας της μόλυνσης που απλώνε­ται πάνω από την πόλη σαν ενδημική α­σθένεια, συνέθεταν έναν μοντερνιστικό καμβά που ουδέποτε είχε φανταστεί ο εμμονικός με την εξέλιξη των πιτσιρικάδων των «μπλαουγκράνα» προπονητής πριν καταφτάσει το 2009 στο Χονγκ Κονγκ. Πνευματικός αχθοφόρος της ποδοσφαιρι­κής παράδοσης της Μπαρτσελόνα, κλήθηκε από τον επικεφα­λής της ακαδημίας των «μπλαουγκράνα» στο Χονγκ Κονγκ για να δημιουργήσει στο τοπικό πρωτάθλημα τη θελκτική κό­πια της ισπανικής ομάδας. Η Κίτσε, η ομάδα που καθοδηγεί α­πό τον Μάιο του 2009 ο Γκομπάου, στη δεύτερη σεζόν της υι­οθέτησης των αγωνιστικών χαρακτηριστικών της Μπάρτσα, προπορεύεται στο πρωτάθλημα του Χονγκ Κονγκ έπειτα από 6 αγωνιστικές, δημιουργώντας έτσι ένα κίνημα ενθουσιασμού από τους παθιασμένους με το ποδόσφαιρο οπαδούς της ομά­δας. Με τον Γκομπάου να εμπιστεύεται 5 συμπατριώτες του από τα μικρότερα ισπανικά πρωταθλήματα και να καταβάλλει προσπάθεια έτσι ώστε να καταφέρει να ενσωματώσει στην ο­μάδα τους ντόπιους ποδοσφαιριστές, η Κίτσε αποκαλείται ή­δη ως η «Μπαρτσελόνα της Άπω Ανατολής». Και μπορεί αυτή η υπερβολή να μοιάζει ως ιεροσυλία, αλλά στα μάτια των ο­παδών της η Κίτσε, που το 2004 κατόρθωσε να επικρατήσει με 2-1 της Μίλαν σε φιλικό παιχνίδι επίδειξης, είναι έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο...

Ο Γκομπάου πέρασε τις περισσότερες ώρες της ζωής του στην εμβληματική ακαδημία της Μπαρτσελόνα, τη Μασία. Ένας μέτριος ποδοσφαιριστής που δεν διάβηκε ποτέ το κατώ­φλι του Καμπ Νου, αντιλήφθηκε γρήγορα ότι το μέλλον του βρίσκεται στην προπονητική και εγκατέλειψε στα 25 του την ενεργό δράση.  «Δεν αγωνίστηκα ποτέ στην Μπαρτσελόνα για­τί είναι μια ομάδα που διαθέτει τους καλύτερους ποδοσφαιρι­στές στον κόσμο. Προφανώς δεν ήμουν ποτέ ένας από αυτούς», λέει με ανόθευτη ειλικρίνεια ο Γκομπάου, που τα τελευ­ταία χρόνια προήχθη σε τεχνικό διευθυντή των εκτός Ισπα­νίας ακαδημιών της Μπαρτσελόνα. Η πρόσκληση για τη μετα­νάστευση στο Χονγκ Κονγκ ήρθε το 2009 από έναν επιχειρη­ματία της επιβλητικής πόλης και επικεφαλής της ακαδημίας της Μπάρτσα, τον Κεν Ενγκ, που έθρεφε το πάθος του για το ποδόσφαιρο έχοντας στην κατοχή του την Κίτσε. Θέλοντας να δημιουργήσει μια κόπια της αγαπημένης του ομάδας, για να μπορεί να παρακολουθεί από κοντά το παιχνίδι της, απευθύν­θηκε στους «μπλαουγκράνα» προκειμένου να του υποδείξουν έναν προπονητή που θα μπορούσε να εκπληρώσει τη μεγαλε­πήβολη φιλοδοξία του.  «Για μια ζωή προσπαθούσα να βελτιώ­σω τους αυριανούς παίκτες της Μπαρτσελόνα. Ήθελα να δο­κιμάσω την τύχη μου και σε μια επαγγελματική ομάδα και η πρόταση από το Χονγκ Κονγκ ήρθε την κατάλληλη χρονική συγκυρία», λέει σήμερα ο Γκομπάου, που έπειτα από μερικούς μήνες στη μητρόπολη της Απω Ανατολής, παρ' ότι δεν κατά­φερε να κατακτήσει τίποτα με την Κίτσε στο τοπικό πρωτά­θλημα του Χονγκ Κονγκ, εντούτοις έπεισε για την αξία του, παρουσιάζοντας μια ομάδα που απέδιδε ποδόσφαιρο πολύ διαφορετικό από ό,τι είχαν συνηθίσει τα μάτια των ντόπιων.

Ο Γκομπάου πριν από μερικούς μήνες ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι τον Μάιο του 2012. Ήταν μια απτή ψήφος εμπιστο­σύνης για τον Καταλανό προπονητή, που έφερε εφέτος στην κορυφή την Κίτσε, αλλάζοντας πρώτα από όλα το σύστημα σε 4-3-3, που επιλέγει και η Μπαρτσελόνα. «Αρχικά εξεπλάγην α­πό το γεγονός ότι οι παίκτες αντιλαμβάνονταν τα όσα ζητού­σα να αλλάξουν στο παιχνίδι τους. Και έμοιαζαν περισσότερο χαρούμενοι, μιας και είχαν την μπάλα στην κατοχή τους για αρκετό διάστημα. Πιστεύω ότι κάνουν καλή δουλειά, οι οπα­δοί απολαμβάνουν τα παιχνίδια μας και έρχονται στο γήπεδο χαρούμενοι».

Ο Γκομπάου βρέθηκε σε ένα πρωτάθλημα που έ­μοιαζε με κακής ποιότητας μικρογραφία της Πρέμιερ Λιγκ.  «Οι περισσότερες ομάδες υιοθέτησαν τον αγγλικό τρόπο παιχνι­διού. Προσπάθησα να το αλλάξω αυτό, εισάγοντας το ισπανι­κό στιλ, με πολλές κοντινές πάσες. Αρχίζουμε το παιχνίδι μας από τον τερματοφύλακα και επιδιώκουμε να διατηρήσουμε την κατοχή της μπάλας για αρκετό χρόνο. Τηρουμένων των α­ναλογιών, είμαστε μια κόπια της Μπαρτσελόνα», λέει ο Γκο­μπάου, που έχει στη διάθεση του 5 συμπατριώτες του, προκει­μένου να δημιουργήσει το σύνολο που είχε στο μυαλό του. Ο επιθετικός Ρομπέρτο Λοσάδα, με εύχυμη θητεία στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, είναι και ο πιο γνωστός από τους πέ­ντε «κονκισταδόρες» (κατακτητές) του Χονγκ Κονγκ.

«Οι ντό­πιοι ποδοσφαιριστές είναι προικισμένοι τεχνικά και αντιλαμ­βάνονται την τακτική που θέλω να ακολουθήσω. Το μειονέ­κτημα τους είναι ότι δεν αναλαμβάνουν ρίσκο στο παιχνίδι. Δυσκολεύονται να αποφασίσουν τι να κάνουν την μπάλα πολ­λές φορές και αυτό μας κοστίζει. Για αυτό θέλησα να αποκτή­σουμε και παίκτες με εμπειρία από τα ισπανικά πρωταθλήμα­τα, οι οποίοι είναι περισσότερο ανταγωνιστικοί και μπορούν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση».

Στη φουτουριστική μητρόπολη του Χονγκ Κονγκ με τα δά­ση από ουρανοξύστες αναγνωρίζει κανείς συχνά τα χρώ­ματα της Μπαρτσελόνα. «Η Μπαρτσελόνα είναι ένα κοινω­νικό φαινόμενο, πολλοί άνθρωποι συνωστίζονται σε μαγα­ζιά που προβάλλουν τα παιχνίδια της ομάδας, ενώ τα άλλα κλαμπ θέλουν να αγωνιστούν όπως η Μπάρτσα. Είναι ερω­τευμένοι με την ομάδα, ιδίως έπειτα από την κατάκτηση των τριών τίτλων σε μια σεζόν, θέλουν πλέον και στο Χον­γκ Κονγκ να δημιουργήσουν ομάδες από τις ακαδημίες τους». Όμως αυτό που φαίνεται να προέχει είναι η αγωνι­στική επιτυχία της Κίτσε, όπως επισημαίνει ο Γκομπάου. «Διανύουμε τη δεύτερη σεζόν και πλέον θα πρέπει να κερ­δίσουμε κάτι. Δεν μπορείς απλώς να παίζεις καλά, πρέπει να κατακτήσεις και τρόπαια», υποστηρίζει ο Ισπανός προ­πονητής, που έχει βάλει πλώρη για την επίτευξη του στό­χου του. Άλλωστε, όπως φανερώνεται στα λόγια του, ο δείκτης δυσκολίας δεν είναι μεγάλος.

«Το επίπεδο του πρωταθλήματος στο Χονγκ Κονγκ μοιάζει με αυτό της δεύτερης κατηγορίας στην Ισπανία. Αλλά σε ότι αφορά τις εγκαταστάσεις και την οργάνωση μπορεί να συγκριθεί μονάχα με το... Τσάμπιονς Λιγκ». Άλλωστε τα τελευταία χρόνια αρκετές ευρωπαϊκές ομάδες πραγματοποιούν το... «εμπορικό» ταξίδι στο Χονγκ Κονγκ για να αγωνιστούν ε­νώπιον οπαδών που συνωστίζονται σαν τσαμπιά στα εντυ­πωσιακής αρχιτεκτονικής γήπεδα που έχουν κατασκευα­στεί, σε μια πόλη που μοιάζει να συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά του νεοπλουτισμού. Η μόλυνση που έχει απλωθεί στο Χονγκ Κονγκ και διαβρώνει τους «πνεύμονες» της πόλης είναι μια απτή απόδειξη της προσπάθειας που γίνεται για ακαριαία γιγάντωση των πάντων. Κάπως έτσι συμβαίνει και με το ποδόσφαιρο, μόνο που ο Γιόζεπ Γκο­μπάου μοιάζει να είναι ο σπάνιος θεματοφύλακας που θα  διαφυλάξει την αργή αλλά σταθερή ανάπτυξη της Κίτσε, της «Μπαρτσελόνα της Άπω Ανατολής».

Δεν διαθέτει άδεια προπονητή ο Μπάγεβιτς

του Μανώλη Γαβαθιώτη.

ΤΕΡΑΣΤΙΟ θέμα είναι αυτό που έχει ξεσπάσει στην Κύ­προ με την επαγγελματική άδεια προπονητή που (δεν) διαθέτει ο Ντούσαν Μπάγεβιτς · ΟΙ προεκτάσεις του θέματος, όμως, είναι ακόμα πιο σοβαρές και αφορούν την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία και κατ' επέ­κταση και την ΑΕΚ!

· ΤΟ θέμα λοιπόν, έχει ως εξής

· Η ΚΟΠ (Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) είναι Ομοσπονδία που σέβεται τους νόμους, τους Κανόνες και τις διατάξεις που αφορούν το ποδόσφαιρο  · ΕΙΤΕ πρόκειται για κανόνες εξωτερικούς (των ΟΥΕΦΑ και ΦΙΦΑ) είτε για εσωτερικούς, δικούς της  · ΕΝΑΣ απ' αυτούς τους κανόνες αφορά και τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει ένας προπονητής, προκειμένου να συ­νεργαστεί με ομάδα Α' Εθνικής.

··· Η ΚΟΠ λοιπόν, διαπίστωσε ότι ο Ντούσαν Μπάγε­βιτς, πρώην της ΑΕΚ, δεν διαθέτει το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ δίπλωμα προπονητή (UEFA-PRO) που απαιτείται για να ασκήσει το επάγγελμα του · ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ όμως, η ί­δια άδεια, απαιτείται και για τους αγώνες της ομάδας του στο εξωτερικό, δηλαδή στις διεθνείς διοργανώσεις  • ΜΕ εντολή του προέδρου της Κυπριακής Ομοσπον­δίας κ. Κωστάκη Κουτσοκούμνη, η αρμόδια υπηρεσία της ασχολήθηκε με την έρευνα για τη διαβεβαίωση ότι ο κ. Μπάγεβιτς έχει αυτή την άδεια

· ΟΜΩΣ, οι προ­σπάθειες της δεν είχαν θετικό αποτέλεσμα.ΤΟ μόνο που βρέθηκε - και το οποίο παρουσιάζει ο Μπάγεβιτς –είναι μία ταυτότητα, σαν άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος, αλλά ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ισχύος, δηλαδή μόνο για να έχει δικαίωμα ο Σέρβος τεχνικός να κάθεται στον πάγκο στους αγώνες του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ πρωταθλήματος.

··· ΜΕΤΑΞΥ άλλων ενεργειών, η ΚΟΠ απευθύνθηκε και στον υπεύθυνο προπονητών της ΕΠΟ, τον Τέλη Μπατάκη, ο οποίος επίσης διαβεβαίωσε ότι πράγματι ο Μπάγεβιτς δεν διαθέτει άδεια UEFA-PRO και ότι η άδεια την οποία διαθέτει, εκδοθείσα από την ΕΠΟ, αφορά και ισχύει αποκλειστικά και μόνο για τους αγώνες των ελληνικών διοργανώσεων· Η ΕΡΕΥΝΑ της ΚΟΠ, επεκτάθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΠΟ, όπου αναφέρονται ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ, ΟΛΟΙ οι Έλληνες προπονητές που διαθέτουν το συγκεκριμένο δί­πλωμα  · ΑΝΑΜΕΣΑ στα ονόματα που αναγράφο­νται στη συγκεκριμένη λίστα, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ το όνο­μα του Ντούσαν Μπάγεβιτς!

ΕΤΣΙ, μετά απ’ όλα αυτά, η ΚΟΠ πείσθηκε πως ο Μπάγεβιτς δεν έχει τη συγκεκριμένη άδεια και έστειλε επιστολή στην Ομόνοια, με την  οποία ζητάει περαιτέρω διευκρινίσεις

· Η ΟΜΟΝΟΙΑ ζήτησε και έλαβε προθεσμία ενός μηνός, για να καταθέσει ότι στοιχεία έχει στη διάθεση της · ΠΑΡΑΛ­ΛΗΛΑ όμως - και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία - η ΚΟΠ ενημέρωσε την ΟΥΕΦΑ και προσωπικά τον πρόεδρο της Μισέλ Πλατινί, για όλα τα ντεσού της υπόθεσης, η οποία πλέον απέκτησε και «ελληνικές» διαστάσεις.

··· ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, εκείνο για το οποίο θα χρεια­στούν σίγουρα διευκρινίσεις από πλευράς ΕΠΟ, είναι το πώς ο Μπάγεβιτς δηλώνονταν στην ΟΥΕΦΑ από την ΑΕΚ, προκειμένου η ομάδα να μετέχει στις διε­θνείς διοργανώσεις (ΓΙΟΥΡΟΠΑ ΛΙΓΚ) με προπονη­τή χωρίς την απαραίτητη άδεια στον πάγκο της! · ΦΥΣΙΚΑ, υπεύθυνη για οποιαδήποτε επαφή και ε­πικοινωνία με την ΟΥΕΦΑ, για θέματα που αφο­ρούν τις ελληνικές ομάδες, είναι η ΕΠΟ · ΕΚΕΙΝΟ λοιπόν που θα κληθεί (αναμένεται πλέ­ον) να διευκρινίσει στην ΟΥΕΦΑ, είναι αν υ­πάρχει άδεια UEFA-PRO στο όνομα του Ντούσαν Μπάγεβιτς και αν όχι, πώς και με ποια ι­διότητα δηλώνονταν ο Σέρβος προκειμένου να κάθεται στον πάγκο της ομάδας του · ΘΑ έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μάθουμε - που ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ, ο κόσμος να χαλά­σει-τις δικαιολογίες που θα επικαλε­στεί η ΕΠΟ.

Το ιδιαίτερο παιδί μέσα στην οικογένεια

Πώς οι γονείς μπορούν να προετοιμαστούν ψυχικά και πρακτικά, ώστε να καταφέρουν να καλύψουν «ειδικές» ανάγκες

από τη Χαρά Καραμήτσου, λογοπεδικό karant@ath.forthnet.gr

Το να έχει κάποια οικογένεια ένα παιδί με αναπηρία ή χρόνια ασθένεια έχει τεράστιες επιπτώσεις. Τα παιδιά αυτά σίγουρα θα παίρνουν πολύ από τον χρόνο μιας οικογένεια, εις βάρος των υπόλοιπων παιδιών, που μπορεί να νοιώθουν παραμελημένα.

Πώς μπορεί να μας επηρεάσει αυτή η δυσκολία;  Όλοι μας έχουμε ελπίδες και όνειρα για τα παιδιά μας και θέλουμε να είναι τέλεια. Όμως, αν έχουμε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, μπορεί να γυρίσει η ζωή μας ανάποδα, με τη μαμά και τον μπαμπά να ασχολούνται συνεχώς με αυτό το παιδί. Η υπομονή των γονιών μπορεί να φτάσει στα όρια, ειδικά όταν το ιδιαίτερο παιδί δεν μπορεί να επικοινωνήσει αποτελεσματικά. Οι αναπτυξιακές προσπάθειες για αυτό το παιδί μπορεί να είναι πολύχρονες και αργές. Όταν τα άλλα παιδιά της οικογένειας περνούν το ένα αναπτυξιακό στάδιο μετά το άλλο, το ειδικό παιδί μπορεί να χρειάζεται χρόνια για κάθε πρόοδο, την οποία μπορεί και να μην κατακτήσει ποτέ.

Οι προσπάθειες

► Να μιλήσουμε οι γονείς μεταξύ μας μόνοι μας, να αποφασίσουμε κοινές στρατηγικές. Να αρχίσουμε τις προσπάθειες μας από τα πιο απλά και τα λιγότερα απαιτητικά.

► Να φροντίσουμε τους εαυτούς μας και να είμαστε ενωμένοι.

► Να ζητήσουμε βοήθεια από ειδικούς.

► Να μη συγκρίνουμε τα παιδιά μεταξύ τους, όσο και αν αυτό είναι δύσκολο.

► Να αποδεχόμαστε τις ανάγκες του ειδικού μας παιδιού. Άσχετα από το αν νομίζουμε πως αντιδρά αρνητικά, η αρνητική του συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται στην έλλειψη επικοινωνιακών ικανοτήτων.

► Να προσαρμόζουμε τις απαιτήσεις μας. Όσο και αν αυτό είναι σκληρό, τα όνειρα που είχαμε μπορεί να μη γίνουν πραγματικότητα. Αντί λοιπόν να εστιάζουμε στην ιδιαιτερότητα του παιδιού μας ή να την υποτιμούμε, να φτιάξουμε νέα καινούρια όνειρα που θα το βοηθήσουν να φτάσει στο επίπεδο των ικανοτήτων που διαθέτει.

► Να δίνουμε ελευθερία. Να μη φοβόμαστε όταν δραστηριοποιούνται και αποζητούν να πετύχουν τους στόχους τους, όσο χαμηλοί κι αν είναι στα μάτια του περιβάλλοντος.

► Να μιλάμε τη γλώσσα τους. Σε κάθε συζήτηση μαζί τους, π.χ. για μια λάθος συμπεριφορά, πρέπει να βρούμε τους κώδικες επικοινωνίας που θα κάνουν την επικοινωνία μας αποτελεσματική.

► Να τα υποστηρίζουμε. Ο περίγυρος στην παιδική χαρά, στον δρόμο, στο σχολείο θα είναι, έστω και συγκαλυμμένα, εχθρικός ή αμέτοχος, κυρίως λόγω άγνοιας και φοβίας. Θα πρέπει να είμαστε σύμμαχοι αυτών των παιδιών μας, πράγμα όχι εύκολο, γιατί δεν θα υπάρχει στιγμή που να μην έρχονται αντιμέτωπα με το πρόβλημα που δεν το δημιούργησαν τα ίδια. Δεν φταίνε αυτά, ούτε κι εμείς. Επιτρέψτε μου να πω πως δεν υπάρχει τίποτα στην πολύχρονη ενασχόληση μου με τα ειδικά παιδιά που να με συγκλονίζει τόσο όσο η καθημερινή, προσωπική τους ζωή.

Στοματικοί Αθλητικοί Νάρθηκες

γράφει ο Θεόδωρος Γ. Τασόπουλος, Χειρ. Οδοντίατρος-Προσθετολόγος

Μια σειρά από μελέτες έδειξαν ότι ο κίνδυνος τραυματισμού των δοντιών αλλά και του προσώπου στη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων είναι ιδιαίτερα σημαντικός κυρίως όταν έρχονται οι αθλούμενοι σε άμεση επαφή ή χρησιμοποιούν εξαρτήματα όπως μπάλες, ρακέτες κ.α. Έχει υπολογιστεί ότι πάνω από 90 % των παιδιών θα υποστούν κάποιο τραυματισμό στην ευρύτερη περιοχή του προσώπου. Πρέπει λοιπόν να θεωρείται αυτονόητο στις μέρες μας, ότι γίνεται χρήση των κατάλληλων μέσων προστασίας από το τραύμα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι ενδοστοματικοί αθλητικοί νάρθηκες.

Οι νάρθηκες αυτοί είναι απαραίτητοι σε κάθε αθλητική ή φυσική δραστηριότητα, ακόμη και αν αυτή δεν θεωρείται καταρχάς επικίνδυνη.

Συνήθως συναντάμε 3 κατηγορίες στοματικών ναρθήκων:

Α. Προκατασκευασμένοι: Υπάρχουν διαθέσιμοι στο εμπόριο, ενός μεγέθους που προσαρμόζεται στο στόμα, η εφαρμογή τους όμως δεν είναι η επιθυμητή αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάποσης τους και δυσχέρειας της αναπνοής.

Β. Μερικώς προσαρμοζόμενοι: Κυκλοφορούν και αυτοί στο εμπόριο, διαμορφώνονται και αυτοί στο στόμα με θέρμανση του υλικού και δάγκωμα. Και αυτοί όμως δεν έχουν την ιδανική εφαρμογή με αποτέλεσμα να εμφανίζουν τα ίδια προβλήματα με τους προκατασκευασμένους.

Γ. Οδοντιατρικοί νάρθηκες: Κατασκευάζονται από τον οδοντίατρο και προσαρμόζονται απόλυτα στο στόμα του ασθενούς. Το αποτέλεσμα δεν συγκρίνεται με τίποτα σε σχέση με τους νάρθηκες του εμπορίου, παρέχοντας την καλύτερη προστασία και άψογη εφαρμογή. Επιπλέον κρίνονται επιβεβλημένοι σε ασθενείς που φορούν ορθοδοντικά μηχανήματα.

Θα χρειαστούν δυο ραντεβού στον οδοντίατρο. Στο πρώτο, ο γιατρός θα πάρει ένα αποτύπωμα δοντιών και με βάση αυτό θα κατασκευάσει τον νάρθηκα Στο επόμενο ραντεβού θα γίνει δοκιμή στο στόμα. Ελέγχεται για το αν ο ασθενής μπορεί να μιλήσει χωρίς την απόσπαση του νάρθηκα και η ορθή αισθητική του.

Η φροντίδα του είναι απλή, αφού πλύσιμο με νερό και σαπούνι είναι αρκετό μετά από κάθε χρήση. Όταν δεν χρησιμοποιείται, μπορεί να τοποθετηθεί σε ειδικό κουτί φύλαξης. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα είναι καλό να εμβαπτίζεται σε στοματικό διάλυμα για καλύτερο καθάρισμα. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι νάρθηκες δεν πρέπει να εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες γιατί υπάρχει κίνδυνος παραμόρφωσης τους.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι κάθε ηλικίας αφιερώνουν αρκετό χρόνο στην ενασχόληση τους με τον αθλητισμό και συμμετέχουν ενεργά σε σπορ επαφής (μπάσκετ, ποδόσφαιρο κλπ). Οι νάρθηκες που κατασκευάζονται στο οδοντιατρείο κοστίζουν λίγο, συνηθίζονται εύκολα και προστατεύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τραυματισμούς της ευρύτερης περιοχής του στόματος.

Πιθανότατα μέχρι τώρα να μην υπήρχε επαρκής πληροφόρηση για το πόσο απαραίτητοι είναι οι στοματικοί προστατευτικοί νάρθηκες στις αθλητικές δραστηριότητες ανθρώπων κάθε ηλικίας. Βασικό μέλημα της οδοντιατρικής κοινότητας αλλά και δέσμευση μέρους των πολιτικών φορέων της πόλης μας είναι να γίνει μια προσπάθεια ενεργοποίησης και ενημέρωσης των αθλουμένων, των γονέων και των φορέων που εγγυώνται την υγεία των αθλουμένων(προπονητές, γυμναστές) για την αξία της χρήσης αυτών των ναρθήκων.

Γιατί οι γυναίκες παχαίνουν ευκολότερα;

γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ, grigorakis@apisxnasis.gr

Το φαινόμενο του υπερβάλλοντος σωματικού βάρους (υπέρβαρο) και της παχυσαρκίας είναι πολύ πιο συχνό στις γυναίκες παρά στους άνδρες.
Είναι πολύ συχνή η ερώτηση που τίθεται για τους λόγους στους οποίους οφείλεται το φαινόμενο αυτό. Η αλήθεια είναι ότι, παρά το γεγονός πως διάφορες μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι οι άνδρες φαίνεται να είναι περισσότερο απρόσεκτοι όσον αφορά τις διατροφικές τους συνήθειες έναντι των γυναικών, εντούτοις διατηρούν χαμηλότερο βάρος από τις γυναίκες.

Οι λόγοι που οι άνδρες εμφανίζουν σαφώς μικρότερα ποσοστά υπέρβαρου και παχυσαρκίας είναι δύο: αφενός οι θερμιδικές τους απαιτήσεις είναι πολύ υψηλότερες από εκείνες των γυναικών και αφετέρου παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας σε σχέση με τις γυναίκες. Τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, όπως παρουσιάζονται, μπορεί να είναι αυξημένα κατά τεκμήριο στους άνδρες, αλλά αυτό δεν φαίνεται να αποτελεί βιολογική επιλογή. Σαφώς, και σε αντίθεση με την παραπάνω εκδοχή, υπάρχουν γυναίκες που εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα φυσικής δραστηριοποίησης από αρκετές κατηγορίες ανδρών.
Αντίθετα, όμως, και ως προς την πρώτη διαπίστωση, θα πρέπει να εξηγήσουμε τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει οι άνδρες να έχουν υψηλότερες μεταβολικές απαιτήσεις. Η φύση προφανώς επέλεξε τον άνδρα ως το «ισχυρό» φύλο, αποδίδοντας του τις αρμοδιότητες της έμπρακτης υποστήριξης της οικογενειακής προσφοράς και ασφάλειας. Έτσι, φρόντισε να τον εξοπλίσει για τα κατάλληλα εφόδια, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο του με επιτυχία. Τα εφόδια αυτά δεν είναι άλλα από την ενίσχυση του ανδρικού σώματος σε μυϊκή μάζα και κατά συνέπεια σε φυσική δύναμη, με στόχο να μπορεί να αντεπεξέλθει επαρκώς στις αναμφισβήτητες φυσικές αντιξοότητες που υπήρχαν τα παλαιότερα χρόνια, στις συνθήκες δηλαδή που επικρατούσαν όταν η φύση επέλεγε το ρόλο του.
Ο σκοπός αυτής της μικρής εισαγωγής είναι να προσπαθήσει να τεκμηριώσει τη διαφορά στη σύσταση της μάζας σώματος μεταξύ ανδρών και γυναικών, διότι φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στην έκφραση των απαιτήσεων σε ενέργεια μεταξύ των δύο φύλων. Είναι δεδομένο ότι ο μυϊκός ιστός είναι μεταβολικά ενεργός, κατά συνέπεια απαιτεί ενέργεια για τη διατήρηση του, σε αντίθεση με τον λιπώδη. Όσο δηλαδή υψηλότερο ποσοστό μυϊκής μάζας έχει κάποιος τόσο μεγαλύτερα ποσά ενέργειας (θερμίδες) χρειάζεται. Έτσι, οι γυναίκες, με δεδομένη τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα που παρουσιάζει η σύσταση του σώματος τους σε «μεταβολικά ανενεργό» λίπος (δεν καταναλώνει ενέργεια ο λιπώδης ιστός), είναι φυσιολογικό να έχουν μικρότερες απαιτήσεις σε ενέργεια.
Η βιολογική αυτή άποψη παράσχει μία αρκετά ικανοποιητική εξήγηση σε πολύ περισσότερα από το προαναφερθέν ερωτήματα. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ερμηνευθεί η μείωση των ενεργειακών απαιτήσεων που παρατηρείται με την πάροδο της ηλικίας, αφού συνοδεύεται ταυτόχρονα και από μείωση της μεταβολικά ενεργούς μυϊκής μάζας, αλλά και το φαινόμενο του «αδρανούς μεταβολισμού» που παρατηρείται σε άτομα που έχουν επανειλημμένα χάσει και επαναπροσλάβει βάρος κι έχουν εφαρμόσει αλλεπάλληλες δίαιτες. Στο φαινόμενο του «κατεστραμμένου μεταβολισμού» αποδίδονται τα διαρκώς αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας που παρατηρούνται τόσο στην Ελλάδα όσο και παγκοσμίως.

Ο ρομαντισμός της... άλλης Γιουνάιτεντ των «κόκκινων επαναστατών»

Γράφει ο Ηλίας Καραγιάννης (iliaskaragiannis@hotmail.com)

*** Διαβάστε: Οι αντάρτες της MANCHESTER United

Οι ματιές των θεατών ήταν επιφυλακτικές. Η ομάδα με τα κόκκινα που ει­σερχόταν στο Σπότλαντ Στάντιουμ του Ροτσντέιλ για την παρθενική της συμμετοχή, στην πενταετή της ιστορία, στο Κύπελλο Αγγλίας δημιουργούσε αντιθετικά συναισθή­ματα. Απροσμέτρητη ευφορία σε ένα μικρό πλήθος ανθρώπων που κράδαιναν κασκόλ και σημαίες στο γήπεδο, και ελεγχόμενη ταραχή στους οπαδούς της Μάντσεστερ Γιου­νάιτεντ ποy παρακολούθησαν την αναμέτρηση από την απευθείας μετάδοση του τηλεο­πτικού δικτύου ESPN. Η FC Γιουνάιτεντ του Μάντσεστερ έπειτα από πέντε χρόνια ιστο­ρίας συμμετείχε για πρώτη φορά στον αρχαιότερο ποδοσφαιρικό θεσμό, κατορθώνο­ντας αυτοστιγμεί να περάσει στη μυθολογία του αθλήματος.

Η 14η Ιουνίου του 2005 είχε λάβει τη θέση της στο πελώριο καταπίστευμα των αναμνήσεων του ποδοσφαίρου ως η ημέρα που μια χούφτα ρομαντικοί οπαδοί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν άντεξαν την πλήρη εμπορευματοποίηση της ομάδας που αγαπούσαν από τον Αμερικανό μεγιστάνα Μάλκολμ Γκλέιζερ και απέσυραν με πολυώδυνο τρόπο την υποστήριξη τους στους «κόκκινους διάβολους», δημιουργώντας τους «κόκκινους επαναστάτες».

Την FC Γιου­νάιτεντ του Μάντσεστερ, τη ρομαντική εκδοχή της ομάδας που αγάπησαν επί χρόνια και η οποία κέρδισε τρεις προβιβασμούς σε πέντε σεζόν. Σήμερα βρίσκεται στην 7η κατηγορία του ποδοσφαίρου στην Αγγλία, έξι «σκαλοπάτια» μακριά από την Πρέμιερ Λιγκ και την παλιά αγάπη της, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και ο στόχος είναι μέ­σα στην επόμενη δεκαετία να κατορθώσει να εκπληρώσει ένα όνειρο που το 2005 έμοι­αζε αδύνατο: Να φτάσει στην Πρέμιερ Λιγκ, προσφέροντας μια εναλλακτική πρόταση στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που σύμφωνα με τους οπαδούς της FC Γιουνάιτεντ του Μάντσεστερ έχει πουλήσει την ψυχή της στον... διάβολο, όπως απεικονιζόταν ο Γκλέι­ζερ στις διαμαρτυρίες τους.

Τα 15 ευρώ ετησίως, το πάθος που εξανεμίζεται και η ανοιχτή διοίκηση

Η FC Γιουνάιτεντ του Μάντσεστερ ανήκει στους οπαδούς της. Διαθέτει περισσότερα α­πό 2.000 μέλη που πληρώνουν ετήσια συνδρομή 15 ευρώ, ώστε η ομάδα να είναι βιώσι­μη. Δεν έχει διαφημίσεις στη φανέλα της, θέλοντας να διατηρήσει σημαντική απόσταση από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι ιδιοκτήτες της οποίας, μαγνητισμένοι από τον πόθο του χρήματος, εξαγρίωσαν αρκετούς οπαδούς, που βρήκαν καταφύγιο για την υπόληψη τους στους «κόκκινους επαναστάτες». Φέτος έχει σταθεροποιηθεί στη 13η θέση της Έβο Στικ Λιγκ, όπως αποκαλείται για διαφημιστικούς λόγους η Νόρθερν Πρέμιερ Λιγκ. Κερδίζοντας τρεις στις σειρά προβιθασμούς, θράσεψε το πάθος των οπαδών της, που έ­φτασαν σε κάποιους αγώνες μέχρι και τους 6.000 στο Γκιγκς Λέιν του Μπέρι, όπου ε­δρεύει η ομάδα. Αν και φέτος με την επικράτηση με 1-0 επί της ομάδας της Κόνφερενς, Μπαροους, απέκτησε το δικαίωμα να βρεθεί στην κύρια κλήρωση του Κυπέλλου Αγγλίας, εντούτοις το αρχικό πάθος του 2005 φαίνεται να εξανεμίζεται, όπως αντικατο­πτρίζεται στον μέσο όρο προσέλευσης των οπαδών, που έχει πέσει στους 2.379 ανά ματς. Ο εκ των ιδρυτικών μελών Άντι Γουόλς μοιάζει πάντως ικανοποιημένος από την αναρρίχηση της... εναλλακτικής Γιουνάιτεντ, χωρίς να παραγνωρίζει ότι είναι εξαιρετι­κά δύσκολο για έναν οπαδό να αποκολληθεί από τη λατρεία που τρέφει σε μια ομάδα που ακολουθούσε επί χρόνια. «Οι περισσότεροι οπαδοί μας αγαπούν ακόμη τη Μάντσε­στερ Γιουνάιτεντ. Αλλά τα συναισθήματα τους αφορούν την ομάδα που ακολουθούσαν επί χρόνια και όχι την τωρινή επιχείρηση που έχει ως μοναδικό σκοπό τα χρήματα. Αυ­τό που προσπαθούμε να αποδείξουμε είναι ότι ένα κλαμπ μπορεί να διοικηθεί από οπα­δούς και να είναι ανοιχτό σε όλη την κοινωνία».

Το γήπεδο, ο συνεταιρισμός και η βιώσιμη λύση.

Στα σχέδια της FC Γιουνάιτεντ του Μάντσεστερ είναι η κατασκευή ενός γηπέδου τα ε­πόμενα χρόνια στο Νιούτον Χιθ, μισό χιλιόμετρο μακριά από εκεί όπου αγωνίστηκε για πρώτη φορά η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πριν από 132 χρόνια ως Νιούτον Χιθ Λιρ, όπως ήταν το πρώτο της όνομα. Το γήπεδο θα έχει χωρητικότητα 5.000 θεατών και θα κοστί­σει περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ. Χρήματα που υπολογίζεται να συλλεχθούν από τους οπαδούς της ομάδας.

«Λειτουργούμε σαν ένας συνεταιρισμός και όχι σαν ένα ποδο­σφαιρικό κλαμπ. Τα χρήματα που κερδίζουμε πηγαίνουν στην ομάδα, με τη μόνη δια­φορά ότι εμείς δεν κερδίζουμε από παράπλευρες δραστηριότητες όπως το φαγητό, τα ποτά και οι φανέλες που μπορούν να πουληθούν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα», λέει ο Άνταμ Μπράουν, ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας, το οποίο θα ζητήσει έξτρα χρη­ματοδότηση από τους πιστούς της FC Γιουνάιτεντ της Μάντσεστερ για να κατασκευα­στεί το γήπεδο. Η αρχική εκτίμηση για τα χρήματα που θα συλλεχθούν από τους οπαδούς φτάνει στα 2 εκατομμύρια ευρώ, ακριβώς τα μισά από όσα χρειάζονται δηλαδή.

«Φανταστείτε, αν καταφέρουμε να μαζέψουμε αυτά τα χρήματα, πόσα θα μπορέσουν να συγκεντρώσουν ομάδες με περισσότερους οπαδούς. Ίσως λοιπόν η ιδιοκτησία μιας ομάδας από τους οπαδούς της να είναι βιώσιμη λύση», εκτιμά ο Μπράουν, ο οποίος α­σχολείται με τα οικονομικά του συλλόγου και έχει θέσει ως γενική τιμή του εισιτηρίου διαρκείας τα 100 ευρώ, όταν στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το φτηνότερο φτάνει στα 800.

O μικρός Φέργκιουσον, η επιβράβευση και η αλλαγή της ώρας

Ο προπονητής της FC Γιουνάιτεντ του Μάντσεστερ, Καρλ Μάργκινσον, παραμένει στο πόστο του επί μια πενταετία, φιλοδοξώντας να εξελιχτεί σε έναν... μικρό σερ Άλεξ Φέρ­γκιουσον που παραμένει στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 24 χρόνια. Πρώην με­ταφορέας φρούτων και λαχανικών, οδήγησε τους «κόκκινους επαναστάτες» πιο σύντο­μα από ό,τι πίστευε κανείς στην παρθενική συμμετοχή στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας. Το ματς με τη Ροτσντέιλ αποτέλεσε επιβράβευση για οπαδούς σαν τον Βίνι Τόμπσον, που για 48 χρόνια δεν είχε χάσει ματς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μέχρι το 2005, που αποφάσισε να ακολουθήσει τη νέα προσπάθεια. «Υποστηρίζοντας τη Γιουνάι­τεντ του Μάντσεστερ, συνδέομαι με τους οπαδούς της ομάδας νιώθοντας κομμάτι κάτι σημαντικού και πάλι. Πληρώνεις μια Λογική τιμή για το εισιτήριο, κάθεσαι στις εξέ­δρες, τραγουδάς και κανείς δεν σου Λέει ούτε πού να καθίσεις ούτε τι να κάνεις. Συναντάς τόσους υπέροχους ανθρώπους στα παιχνίδια των ερασιτεχνικών κατηγοριών, οι ή­ρωες μου κάποτε ήταν ο Λο, ο Τσάρλτον, ο Καντονά, αλλά σήμερα είναι οι άνθρωποι που υποστηρίξουν αυτό το κλαμπ». Παρά τη ρομαντική αχλή που καλύπτει την FC Γιου­νάιτεντ του Μάντσεστερ, η απόφαση της να συναινέσει στην αλλαγή της ημέρας της διεξαγωγής του ματς από Σάββατο σε Παρασκευή για να καλυφθεί απευθείας τηλεοπτικά και να καρπωθεί περίπου 70.000 ευρώ από τα δικαιώματα αντιμετωπίστηκε με σκε­πτικισμό. «Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση να αλλάξουμε την ημέρα διεξαγωγής του παιχνιδιού, αλλά στην παρούσα φάση πρέπει να συγκεντρώσουμε αρκετά χρήματα για να κατασκευάσουμε το γήπεδο μας. το να μπορούμε να βρεθούμε στην τηλεόραση ε­γείροντας κατά αυτόν τον τρόπο το θέμα της ιδιοκτησίας των ομάδων από οπαδούς εί­ναι πολύ σημαντικό, γιατί έτσι θα διευρύνουμε το ακροατήριο μας. Αν αρνιόμασταν, θα κάναμε παράλληλα και κακό στη Ροτσντέιλ, οπότε λάβαμε μια απόφαση που ήταν ανα­γκαστική», αιτιολόγησε το σκεπτικό ο Μπράουν. Ένας από τους «κόκκινους επαναστά­τες» που αντιλαμβάνεται ότι... επανάσταση χωρίς χρήματα δεν γίνεται...

Ο κ. Νεκτάριος Πανταζής εισηγητής στην ΕΠΣ Πειραιά

στη συνάντηση των προπονητών.

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010 στα γραφεία της ΕΠΣ Πειραιά, η συνάντηση των προπονητών πειραϊκών σωματείων, του Συνδέσμου Προπονητών Ποδοσφαίρου Πειραιά, με το προπονητικό επιτε­λείο της Εθνικής Ελλάδας, επικεφαλής του οποίου ήταν ο ομοσπονδια­κός προπονητής Φερναντο Σάντος.

Μαζί του παραβρέθηκαν ο συνερ­γάτης του τεχνικού επιτελείου Ζή­σης Βρύζας, ο γυμναστής Νεκτάριος Πανταζής, ο Γιάννης Κότσης και ο μεταφραστής Αλέκος Μανιάτογλου.

Ο προπονητής της Εθνικής στην ομιλία του τόνισε τον ρόλο των ακαδημιών στην ανάπτυξη της ποιότητας του ελληνικού ποδοσφαίρου και στάθη­κε ιδιαίτερα στον ρόλο του προπονη­τή στις μικρές ηλικίες.

Ο γυμναστής των Εθνικών ομάδων -πρώην προπονητής μου στην ομάδα Κ15 των Ακαδημιών του Ολυμπιακού-  Νεκτάριος Πανταζής παρουσίασε συνοπτικά πλευρές της γυμναστικής προπονητικής και της ποδοσφαιρι­κής διαχείρισης των μικρών ηλικιών.

Τη διοίκηση της ΕΠΟ εκπροσώπησε ο Νίκος Ανασόπουλος, ενώ τη διοί­κηση της ΕΠΣ Πειραιά οι Στέλιος Μπρατσόλης, η Λέλα Αθανα­σοπούλου, ο Κώστας Βράκας, ο Βασί­λης Βασιλόπουλος και ο Κώστας Χολέβας.  Από τον Σύνδεσμο Προ­πονητών Ποδοσφαίρου συμ­μετείχαν οι κ.κ. Φωστηρόπουλος, Κριμιτζάς, Ερρίκος, Παπαϊωάννου, Σπυρόπουλος, Λαμπαδάριος και Σπάθας.

Παρόντες ήταν προπονητές και παράγοντες από όλα τα σωματεία μέλη της Ενώσεως.

Τα διατροφικά πλούτη του φθινοπώρου

Πηγές δυνάμεων και ευεξίας τα φρούτα.

Το φθινόπωρο μπήκε για τα καλά και οι υποχρεώσεις μας αυξήθηκαν κατά πολύ σε σχέση με αυτές του καλοκαιριού. Όλοι έχουμε εντάξει στην καθημερινότητα μας ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, είτε αυτό λέγεται εργασία ή άλλες υποχρεώσεις, που πρέπει να το πραγματοποιούμε... πάση θυσία. Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανό να έχουμε παραμελήσει τη διατροφή μας, δίνοντας προτεραιότητα στις καθημερινές μας υποχρεώσεις.
Κι όμως, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για να αντεπεξέλθουμε σε ένα «φορτωμένο» καθημερινό πρόγραμμα χρειάζεται να έχουμε ενέργεια, διάθεση και ευεξία. Τρία σημαντικά στοιχεία, που μόνο οι καλές διατροφικές συνήθειες μας τα προσφέρουν.
Οι κύριες πηγές θρεπτικών συστατικών είναι τα φρούτα και τα λαχανικά. Αποτελούν τροφές χαμηλού θερμιδικού περιεχομένου και μηδενικής περιεκτικότητας σε λίπος, ενώ ταυτόχρονα περιέχουν βιταμίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες.
Τώρα το φθινόπωρο υπάρχει μεγάλη ποικιλία φρούτων και λαχανικών, οπότε μπορούμε να επιλέξουμε τι μας αρέσει από όλα αυτά, για να υπάρχουν πάντοτε στο σπίτι μας.

Τα πιο... δημοφιλή φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά είναι το μήλο, η μπανάνα, το αχλάδι, το πορτοκάλι, το σταφύλι, το λάχανο, το σπανάκι, το μαρούλι, το μπρόκολο και το κουνουπίδι.

*** Τα μήλα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και φλαβονοειδή, μας προστατεύουν από καρδιαγγειακές ασθένειες και γαστρεντερικές διαταραχές, δεσμεύουν τη χοληστερόλη και την αποβάλλουν με τα κόπρανα, συμβάλλουν στην αύξηση του όγκου και της περιεκτικότητας των κοπράνων σε νερό, ανακουφίζοντας έτσι τα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας, και τέλος βοηθούν στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.

*** Οι μπανάνες αποτελούν σημαντικές πηγές καλίου και φυτικών ινών. Το κάλιο συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, καθώς απομακρύνει το νάτριο από τον οργανισμό. Τέλος, οι φυτικές ίνες που περιέχονται στην μπανάνα βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και στη μείωση της απορρόφησης λίπους.
*** Τα αχλάδια περιέχουν βιταμίνη Κ και φυτικές ίνες. Η βιταμίνη Κ συμβάλλει στην πήξη του αίματος σε περιπτώσεις αιμορραγίας και οι φυτικές ίνες προστατεύουν το παχύ έντερο από την εμφάνιση καρκίνου.
*** Τα πορτοκάλια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτική βιταμίνη 0, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει την απορρόφηση σιδήρου, προστατεύει από την ουλίτιδα και βελτιώνει την ελαστικότητα της επιδερμίδας.
*** Τα σταφύλια χαρακτηρίζονται για την υψηλή τους περιεκτικότητα σε μαγγάνιο, βιταμίνη C , B6 και Β1, κάλιο και φλαβονοειδή. Μας προστατεύουν από την απώλεια όρασης, τη δημιουργία θρόμβων, την εμφάνιση καρκίνου, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τη δημιουργία λίθων στα νεφρά.
*** Το λάχανο δρα ευεργετικά έναντι της δυσκοιλιότητας, των αιμορροΐδων, του πεπτικού έλκους και του καρκίνου. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, μαγγάνιο, φυλλικό οξύ, ασβέστιο, κάλιο, βιταμίνες C,B1, Β6, και Α.
*** Το σπανάκι αποτελεί σημαντική πηγή βιταμινών Κ, Α, Ζ, Β2, Β6, φυλλικού οξέος, μαγγανίου, μαγνησίου, καλίου και φυτικών ινών. Με την κατανάλωση του προστατεύεται η καρδιά, λόγω των αντιοξειδωτικών που περιέχει, μειώνεται η αρτηριακή πίεση, καθώς και ο κίνδυνος για καρκίνο στο παχύ έντερο, ενώ ενισχύει τη μνήμη και προστατεύει την όραση.
*** Το μπρόκολο αποτελεί σημαντική πηγή βιταμίνης E, της οποίας η αντιοξειδωτική δράση συμβάλλει στην ισχυροποίηση της άμυνας του οργανισμού. Επιπλέον, λόγω της περιεκτικότητας του σε φυλλικό οξύ βοηθά στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και γι' αυτό η έλλειψη του οδηγεί σε μακροκυτταρική αναιμία. Το μπρόκολο είναι πλούσιο σε μαγνήσιο και ασβέστιο, τα οποία ενισχύουν την υγεία των οστών. Τέλος, πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι έχει αντικαρκινική δράση, λόγω των ενζύμων που περιέχει.

Τα μέλη στον ερασιτέχνη Ολυμπιακό. Παιδιά και αποπαίδια

του Γιώργου Χαλά

Η υπόθεση των μελών στον Ολυμπιακό είχε λοιδορηθεί από εχθρούς και «φίλους». Όταν αυτή η ιστορία ξεκίνησε από τον κ. Κόκκαλη, είχε αναλυθεί σε όλα τα επίπεδα, σε όλη την Ελλάδα (κι όχι μόνο), η χρησιμότητα της για τη λειτουργία των υπολοίπων τμημάτων, πλην ΠΑΕ και ΚΑΕ. Απείχε, βεβαίως, παρασάγγας από την αντίληψη περί μέλους, όπως αυτή υπάρχει σε ευρωπαϊκές ομάδες, με βασική εκπρόσωπο, φυσικά, τη θρυλική Μπαρτσελόνα. Έδινε, όμως, τη δυνατότητα, έστω και ως πρωτόλειο, μιας προοπτικής για μια άλλη αντίληψη λειτουργίας και διοίκησης ενός συλλόγου (και μάλιστα της μεγαλύτερης σε όγκο φιλάθλων κι όχι μόνο, στη χώρα μας).

…Οι «μηχανισμοί» δεν επέτρεψαν την ανάδειξη στη διοίκηση νέων ανθρώπων, μέσα από τα σπλάχνα του τεράστιου όγκου των «πιστών» του Θρύλου, αποδυνάμωσε από την αρχή το εγχείρημα. Γνωστά επιχειρηματικά ονόματα έδιναν την «απατηλή» σιγουριά της απρόσκοπτης και «εύκολης» λειτουργίας των δεκάδων τμημάτων του Ολυμπιακού. Μην ξεχνάμε ποτέ ότι η ομάδα αυτή είναι η μοναδική στην Ευρώπη που τα περισσότερα τμήματα της πρωταγωνιστούν ανελλιπώς στην Ελλάδα, αλλά και συμμετέχουν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, συχνά διεκδικώντας την κορυφή (στο άθλημα της η καθεμία). Είναι απόλυτα φυσιολογικό η τεράστια οικονομική κρίση να επηρεάσει και τον αθλητισμό, αλλά και τους οικονομικούς παράγοντες που στηρίζουν τα διάφορα τμήματα (ιδιαίτερα σε αθλήματα που δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας...).

Ένα χρόνο και πλέον, το πρωταγωνιστικό τμήμα στίβου του Ολυμπιακού βρίσκεται σε συνθήκες διάλυσης (και αποχώρησης κάποιων πρωταθλητών). Στην κολύμβηση, ο «συνήθης» πρωταθλητής Ολυμπιακός παίρνει άνετα το φετινό πρωτάθλημα και οι ερυθρόλευκοι νικητές κάνουν δηλώσεις διαμαρτυρίας και δείχνουν ιδιαίτερα απογοητευμένοι για το μέλλον που προοιωνίζεται ζοφερό... Ο νταμπλούχος Ολυμπιακός στο ανδρικό πόλο αποδεκατίζεται και ονόματα εμβληματικά αποχωρούν με δηλώσεις πίκρας και απογοήτευσης.Στο βόλεϋ, μεταγραφές έρχονται και φεύγουν την επόμενη στιγμή, όταν μάλιστα η συγκυρία ευνοεί τον σύλλογο, αφού ο αιώνιος αντίπαλος δείχνει εικόνα αποσύνθεσης.

Η έκτακτη σύσκεψη Μαρινάκη- Γλου- Συγγελίδη, οι αιχμές του τελευταίου για σαμποτάζ από τον κ. Θεοδωρακάκη και η υπόσχεση για οικονομική στήριξη των τμημάτων με ποσά που θα λύσουν (προς τον παρόν) κάποια από τα «ανοίγματα» των τμημάτων, δεν δίνουν ουσιαστική απάντηση (και οριστική λύση) στην προοπτική πρωταγωνιστικής λειτουργίας των ομάδων

Οι Πειραιώτες θυμούνται ότι το τέλος του Καρέλλα σήμανε το τέλος του πάλαι ποτέ κραταιού Εθνικού. Ο Σωκράτης Κόκκαλης κατηγορήθηκε κατά κόρον για συγκεντρωτισμό, για τη σχέση του με προπονητές, αλλά και με παίκτες. Λειτούργησε σαν οπαδός σε πολλές περιπτώσεις, ακόμα κι όταν πολλοί είπαν κι έγραψαν ότι χάιδευε τους φανατικούς της ομάδας με επιλογές-βόμβες που ανέτρεπαν, έστω και την τελευταία στιγμή, το κλίμα και επικοινωνιακά βρισκόταν πάλι «από πάνω». Ο ίδιος, όμως, ήταν εκείνος που ξεκίνησε την πρωτοπόρο διαδικασία των μελών στην Ελλάδα, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του την αυτόνομη οικονομικά λειτουργία των τμημάτων που δεν απολαμβάνουν της δημοσιότητας, που το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ έχουν απλόχερα.

Αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες έκαναν το εγχείρημα να ατονήσει. Το ίδιο το «στήσιμο» αυτής της ιστορίας ήταν άτολμο και λειψό, αφού δεν έβαζε την προοπτική ενός μέλους που θα είχε δικαιώματα και γνώμη, ακόμα και για την ηγεσία (με βάση προγραμματικές δηλώσεις), όπως ήταν προφανώς μια άλλη αντίληψη που δεν έθιγε τα κεκτημένα. Η σημερινή κατάσταση πάντως ξαναβγάζει στην επιφάνεια τη χρησιμότητα της ύπαρξης του μέλους, ίσως με ουσιαστική αυτή τη φορά συμμετοχή, αλλά πάντως με την οικονομική συνεισφορά που κάνει βιώσιμη μια αθλητική «μηχανή» που θέλει και πρέπει να πρωταγωνιστεί. Ας κάτσουν κάποιοι να δουν τι έφταιξε και 70.000 άνθρωποι αισθάνθηκαν ότι «κάποιος» ή «κάτι» τους έβαλε στην άκρη.

ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ: Αμερικανική εισβολή Νο2

Μ. Πορτούλας- City Press

Οι οπαδοί της Λίβερπουλ στο άκουσμα της είδησης πως ο σύλλογος θα πωληθεί στον Τζον Χένρι είπαν: «Ωχ, ακόμη ένας Αμερικανός; Δεν μας έφταναν οι προηγούμενοι;».
Όταν το 2007 ο Ντέιβιντ Μουρς πούλησε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών των «κόκκινων», μιας ομάδας θρύλου στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο με εκατομμύρια οπαδούς, στους δύο «γιάνκηδες» Τομ Χικς και Τζορτζ Τζίλετ, η ομάδα βρέθηκε για δεύτερη φορά σε τρία χρόνια σε τελικό Champions Leaque, είχε σχέδια για νέο γήπεδο και μια σειρά από σπουδαίους παίκτες στο ρόστερ της μαζί με το δημοφιλή προπονητή Ράφα Μπενίτεθ, αν και διψασμένη για πολλά χρόνια για πρωτάθλημα στην Αγγλία.

Σήμερα δεν πήρε καν το «εισιτήριο» για τα προκριματικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, είναι στη ζώνη του υποβιβασμού, τα σχέδια για νέο γήπεδο έχουν βαλτώσει, αποχώρησαν παίκτες όπως οι Μασεράνο, Τσάμπι Αλόνσο (με το ζόρι έμεινε ο Τόρες, λίγο πιο εύκολα ο ντόπιος Τζέραρντ), αλλά και ο Μπενίτεθ, ενώ τα υπέρογκα χρέη (περί τα 400 εκατ. ευρώ) είναι η εφιαλτική νέα πραγματικότητα. Άλλωστε, «πατέντα» των Χικς και Τζίλετ ήταν οι αλλεπάλληλοι δανεισμοί από τράπεζες. Γι' αυτό και οι τράπεζες που είχαν δώσει τα δανεικά (και αγύριστα όπως το πήγαινε το αμερικανικό δίδυμο) όρισαν τον Απρίλιο ως πρόεδρο τον Μάρτιν Μπρόουτον, προκειμένου να αναζητήσει αξιόπιστο αγοραστή για ένα κλαμπ που με μαθηματική ακρίβεια όδευε προς την καταστροφή.

«Η κατάρα του Βambino»
Ο νέος ιδιοκτήτης Τζον Χένρι, είναι αφεντικό της «New England Sports Ventures», εταιρείας με «βαρύτερο χαρτί» την εξαιρετικά δημοφιλή ομάδα μπέιζμπολ στις ΗΠΑ Red Sox της Βοστόνης. Παιδί αγροτών από το Κουίνσι του Ιλινόις, ο 61χρονος John είναι αυτοδημιούργητος εκατομμυριούχος, δημιουργώντας την περιουσία του (περί τα 620 εκατ. ευρώ, συγκριτικά πολύ χαμηλότερα από τον ιδιοκτήτη της Μάντσεστερ Σίτι, σείχη Μανσούρ, 3,5 δισ. ευρώ, και εκείνον της Τσέλσι Ρομάν Αμπράμοβιτς, 6 δισ.ευρώ) από Hedge Funds -κερδοσκοπικά αμοιβαία κεφάλαια. Όταν το 2002 αγόρασε τους Red Sox τέθηκε αντιμέτωπος με την «κατάρα του Bambino», την κακοδαιμονία που καταδίωκε τους Βοστωνέζους μια και έχουν να κερδίσουν το πρωτάθλημα από το 1918, όταν και το είχαν κάνει χάρη στη μνημειώδη φιγούρα του αθλήματος, τον Μπέιμπ Ρουθ, τον οποίο και πούλησαν στους κυριότερους αντιπάλους τους, τους Yankers της Νέας Υόρκης. Ο Χένρι και οι Red Sox έσπασαν την κατάρα το 2004, ενώ ένας δεύτερος τίτλος ήρθε το 2007. Παράλληλα, δεν ξεσπίτωσε το σύλλογο από το Φένγουεϊ Παρκ, αλλά ανακαίνισε το παλιότερο γήπεδο μπέιζμπολ στη χώρα για να γίνει ελκυστικό σε θεατές και επενδύσεις.
Αν μη τι άλλο καλά νέα για τους οπαδούς της Λίβερπουλ, που περιμένουν την πρωτοκαθεδρία στην Αγγλία εδώ και 20 χρόνια. Για την εξαγορά των «κόκκινων» ο Χένρι έκανε προσφορά 340 εκατ. ευρώ (περίπου 250 εξ αυτών θα πάνε στις τράπεζες), ποσό που έγινε δεκτό από το Δ.Σ. του συλλόγου, αν και οι συμπατριώτες του, νυν ιδιοκτήτες, αντιστάθηκαν σθεναρά (έχασαν γύρω στα 114 εκατ. ευρώ από την αρχική επένδυση τους), πηγαίνοντας την υπόθεση μέχρι τα δικαστήρια.
Μάλιστα, προσπάθησαν να αντικαταστήσουν δύο μέλη του Δ.Σ. με πρόσωπα δικής τους αποδοχής (ο ένας ήταν ο γιος του Χικς), προκειμένου να σταματήσουν την αγοραπωλησία, αλλά δεν τα κατάφεραν. Η ουσία μοιάζει να είναι πως ένας από τους πιο δημοφιλείς συλλόγους του πλανήτη θα βρεθεί πάλι υπό την ηγεσία της... αστερόεσσας. Αυτήν τη φορά, όμως, οι πιστοί του ελπίζουν πως το παραμύθι θα έχει άλλο τέλος...

Προγράμματα για την εξοικονόμηση ενέργειας στο σπίτι

Τεράστια η ευθύνη των κτιριακών κακοτεχνιών. 

Για το 40% της συνολι­κής ενεργειακής κατα­νάλωσης (αλλά και για το ένα τρίτο των εκπο­μπών διοξειδίου του άνθρακα) ευθύνεται ο κτιριακός τομέας στην Ελλάδα, τη στιγμή που οι ελληνικές κατοικίες προβάλ­λουν ως οι πιο ενεργοβόρες στην Ευρώπη, ακόμα και σε σύγκριση με κράτη του ψυ­χρού Βορρά. Δεδομένου ότι η εξοικονόμηση ενέργειας απο­τελεί βασικό πυλώνα της μα­κροπρόθεσμης ενεργειακής στρατηγικής της χώρας, η αντι­μετώπιση της ενεργειακής σπατάλης στα σπίτια και στους χώρους εργασίας αποτελεί βα­σική προτεραιότητα της κυ­βέρνησης, η οποία για το σκο­πό αυτό προωθεί μια σειρά δράσεων και προγραμμάτων.

*** Το πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ' οίκον» προβλέπει ενισχύ­σεις για ιδιοκτήτες κατοικιών προκειμένου να επιτύχουν μείωση της κατανάλωσης ενέρ­γειας μέσω της αντικατάστα­σης κουφωμάτων, της τοποθέ­τησης θερμομόνωσης στα εξω­τερικά δομικά στοιχεία του κτι­ριακού κελύφους και της ανα­βάθμισης του συστήματος θέρ­μανσης και παροχής ζεστού νε­ρού χρήσης είτε με την αντικα­τάσταση καυστήρα είτε με την τοποθέτηση ηλιακού θερμοσί­φωνα.

*** Για τις δράσεις αυτές προβλέπονται διάφορες μορ­φές χρηματοδότησης (χορήγη­ση άτοκου ή χαμηλότοκου δα­νείου), βάσει εισοδηματικών κριτηρίων. Δικαιούχοι είναι όσοι διαθέτουν κύριες κατοικίες με οικοδομική άδεια πριν από το 1980 και με τιμή ζώνης κά­τω ή ίση με 1.500 ευρώ το τ.μ. Κουφώματα με διπλά τζάμια, θερμομόνωση, βιοκλιματική αρχιτεκτονική, εφαρμογή συστημάτων ΑΠΕ κ.ά. αναμένεται να υλοποιηθούν πιλοτικά σε δύο περιοχές της Αθήνας, προκειμένου να επιτευχθεί η ενερ­γειακή και περιβαλλοντική α­ναβάθμιση τους μέσω του προ­γράμματος «Πράσινες γειτο­νιές», που εξαγγέλθηκε πρόσφα­τα. Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί αρ­χικά σε δύο οικοδομικά τετρά­γωνα στο Αιγάλεω και σε ένα μικρό οικιστικό συγκρότημα στο Δήμο Αγίας Βαρβάρας, με το κόστος των παρεμβάσεων να ανέρχεται σε 5,5 εκατομμύ­ρια ευρώ. Τον επόμενο μήνα α­ναμένεται να γίνει η προκήρυ­ξη για τις αρχιτεκτονικές μελέ­τες και το Μάιο θα προκηρυ­χθεί η εκδήλωση ενδιαφέρο­ντος για τις τεχνικές εταιρείες που θα αναλάβουν τις εργα­σίες, οι οποίες πρόκειται να διαρκέσουν από 10 έως 18 μήνες.

Εν τω μεταξύ, από τις 9 Ιανουα­ρίου 2011 για κάθε πώληση ή μίσθωση ακινήτου θα είναι υ­ποχρεωτικό το πιστοποιητικό ε­νεργειακής απόδοσης, ενώ ήδη από την 1η Οκτωβρίου προβλέ­πεται πως για την έκδοση άδει­ας σε νέα ή υφιστάμενα κτίρια άνω των 50 τ.μ. τα οποία ανα­καινίζονται ριζικά είναι απαραί­τητη η υποβολή στις πολεοδο­μίες της μελέτης ενεργειακής απόδοσης κτιρίου.                

Η απωθημένη από τη μνήμη τραγωδία του Λουζνίκι,

28 χρόνια πριν, του Ηλία Καραγιάννη (iliaskaragiannis@hotmail.com)

Τα μοντέρνα καθίσματα του σταδίου Λουζνίκι ήταν καλυμμένα από σμάρια φωνακλάδων Ρώσων οπαδών της Σπαρτάκ Μόσχας, που χαμογελούσαν πλατιά ενώ παρακολουθούσαν τους αρτίστες της Τσέλσι να εισέρχονται στο μεγαλύτερο στάδιο της Ρωσίας την Τρίτη το απόγευμα. Εκφραστές ενός σαγηνευτικού ποδοσφαίρου, που γεννά μια ανέμελη χαρά στους θεατές του την εφετινή σεζόν, οι Μαλουντά, Τέρι, Ανελκά και Κάρλο Αντσελότι έμελλε να βρεθούν στο Λουζνίκι την παραμονή μιας τραγωδίας με πολυαίμακτο τίμημα για τον «βασιλιά των σπορ» πριν από 28 χρόνια.

Η 20ή Οκτωβρίου του 1982 ήταν η βραδιά που η βαριά σιωπή του θανάτου απλώθηκε σαν σάβανο πάνω από τη Μόσχα. Οδυρόμενες κραυγές ανακατεύονταν με γοερές προσευχές, ενώ περισσότεροι από 350 Ρώσοι συνθλίβονταν στη μοναδική πόρτα που είχαν αφήσει ανοιχτή οι αστυνομικές αρχές στο ματς της Σπαρτάκ Μόσχας με την ολλανδική Χάρλεμ για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, το οποίο παρακολούθησαν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, σχεδόν 15.000 άνθρωποι. Στο έλεος της άμπωτης και της παλίρροιας του συνωστισμού, πομπές από μπλεγμένες σκιές προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον θάνατο. Αν και επρόκειτο για παιχνίδι ευρωπαϊκής διοργάνωσης, εντούτοις η... μισή αλήθεια μαθεύτηκε μόλις 7 χρόνια μετά!

Το 1989 ανακοινώθηκε ότι το... 1982 είχαν χάσει τη ζωή τους 66 άνθρωποι, αλλά, όπως επιβεβαίωσαν αυτόπτες μάρτυρες της τραγωδίας, που ξέθαψαν τις καταχωνιασμένες αναμνήσεις τους από το πλέον σκοτεινό μέρος της μνήμης τους για να συνθέσουν τα κομμάτια της ιστορικής αλήθειας, οι νεκροί ξεπέρασαν τους 350. Τη συγκάλυψη του μαρτυρικού γεγονότος συνόδευσαν «μαφιόζικες» απειλές κατά των συγγενών των θυμάτων για τη μη αποκάλυψη της τραγωδίας και η μαζική ταφή, σε μια χώρα που έμοιαζε σαν τη στρουθοκάμηλο που χώνευε τα μυστικά της...

*** Ο παγωμένος αέρας έτσουζε σαν τη λάμα μαχαιριού την 20ή Οκτωβρίου του 1982. Αυτή ήταν η κυριότερη αιτία που αρκετοί οπαδοί της Σπαρτάκ απέφυγαν να μεταβούν στο Λουζνίκι για να παρακολουθήσουν την αναμέτρηση με την ολλανδική Χάρλεμ για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου θα καθόριζε και την ομάδα που θα προκρινόταν στη φάση των 16!

Σχεδόν 100 ήταν οι τολμητίες Ολλανδοί που δεν δίστασαν να βρεθούν ανάμεσα σε περίπου 15.000 Ρώσους οπαδούς. Η μικρή προσέλευση των θεατών οδήγησε τις αρχές στην τοποθέτηση του πρώτου κρίκου στην αδιάσπαστη αλυσίδα των τρομακτικών λαθών, όπως σημειώνει ο δημοσιογράφος και τότε θεατής του ματς Αλεξάντερ Προσβέτοφ. «Βρισκόμασταν όλοι στην εξέδρα απέναντι από τα δημοσιογραφικά θεωρεία.

Εκείνη την εποχή ήταν παράνομο για παιδιά κάτω των 16 ετών να παρευρίσκονται σε νυχτερινά παιχνίδια χωρίς τη συνοδεία κηδεμόνα. Έτσι η αστυνομία είχε ανοίξει μόλις μία θύρα για να εξετάσει καλά τα χαρτιά μας». Αυτή η έμπνευση των αρχών αποτέλεσε και την αρχή του τέλους για περισσότερους από 350 ανθρώπους. Με το ματς να κυλά σε νωχελικούς ρυθμούς και τους παίκτες της Σπαρτάκ να γλιστράνε στον παγωμένο αγωνιστικό χώρο του Λουζνίκι με τη δεξιοτεχνία αθλητών πατινάζ, οι περισσότεροι οπαδοί σκέφτηκαν να αποχωρήσουν πριν ολοκληρωθεί το ματς με σκορ 1-0. Ήθελαν να αποφύγουν τον συνωστισμό στον σταθμό του ηλεκτρικού στον λόφο του Λένιν, στη δεξιά όχθη του ποταμού Μόσχα. Ενώ οι περισσότεροι εκ των 15.000 θεατών κατευθύνονταν προς τη μοναδική θύρα εξόδου, ο Σεργκέι Σβετσόφ σκόραρε το δεύτερο γκολ της αναμέτρησης. Το αναθεματισμένο! Αυτό για το οποίο χρόνια αργότερα, με φωνή σπασμένη από τη συμφορά, εξομολογήθηκε: «Εύχομαι να μην είχα σκοράρει ποτέ».

Αίφνης οι οπαδοί που είχαν εισέλθει στο τούνελ της εξόδου γύρισαν αστραπιαία για να ρίξουν το τελευταίο βλέμμα στον αγωνιστικό χώρο, που για αρκετούς εξ αυτών έμελλε να είναι και το έσχατο της ζωής τους...

*** Τα σκαλοπάτια του Λουζνίκι είχαν καλυφθεί από πάγο. Η ξαφνική κίνηση των περισσοτέρων έπειτα από το γκολ οδήγησε σε ένα μεγάλο ντόμινο. Κορμιά έπεφταν στο έδαφος ενώ στην έξοδο της θύρας οι αστυνομικοί, όπως βεβαιώνουν αυτόπτες μάρτυρες, δεν επέτρεπαν την επιστροφή στις εξέδρες. «Στα γλιστερά σκαλοπάτια άνθρωποι έπεφταν, παρασύροντας ο ένας τον άλλο στο έδαφος. Ήταν σαν ένα μεγάλο ντόμινο», θυμάται ο μετέπειτα πρωταθλητής του τένις και θεατής εκείνου του ματς Αντρέι Τσεσνόκοφ.

«Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, πήδηξα ένα προστατευτικό εμπόδιο και ξέφυγα την τελευταία στιγμή. Πίσω μου βρισκόταν μια σειρά κορμιών, που εξέτειναν τα χέρια τους και κλαίγοντας φώναζαν, βοήθησε με, σώσε με. Έμειναν εκεί, σε έναν σωρό από πτώματα».

Ο Προσβέτοφ ήταν περισσότερο τυχερός, καθώς βρισκόταν μακριά από την εστία του θανάτου.

«Ήταν σκοτεινά και πολύ γλιστερά. Υπήρχαν κάποια προστατευτικά εμπόδια και πολλοί αστυνομικοί που δεν γνώριζαν τι να κάνουν ενώ κορμιά συνθλίβονταν. Ήμουν τυχερός, γιατί ήμουν μακριά από τον θάνατο. Κατάλαβα αμέσως, όμως, ότι κάτι τραγικό συνέβη».

Ενώ απελπισμένοι άνθρωποι αλάλαζαν τρομοκρατημένοι, έκπληκτοι αστυνομικοί παρακολουθούσαν σιωπηλοί τις σκηνές, ενώ ο πιτσιρικάς Τσεσνόκοφ προσπαθούσε να διασώσει όποιον μπορούσε.
«Κατάφερα να τραβήξω εκτός ένα πολύ μικρό παιδί και να το πάω σε ένα ασθενοφόρο. Αλλά όταν φτάσαμε ήταν νεκρό. Είδα με τα μάτια μου τουλάχιστον 100 πτώματα». Οι φρικιαστικές φωνές ενώνονταν δημιουργώντας ένα νοητό μωσαϊκό κόλασης. Περισσότεροι από 350 άνθρωποι σκοτώθηκαν, και το πρώτο μέλημα της κομμουνιστικής ηγεσίας ήταν να μη μάθει τίποτα η παγκόσμια κοινή γνώμη.
*** Την επόμενη ημέρα, με ένα κρυπτογραφικό μήνυμα, η εφημερίδα «Vechernaya Moskva» ενημέρωνε για την τραγωδία:
«Ένα περιστατικό συνέβη χθες στο Λουζνίκι. Μετά το τέλος του ποδοσφαιρικού παιχνιδιού μερικοί θεατές τραυματίστηκαν».
Τίποτα άλλο. Ούτε εκείνη την ημέρα, μήτε την επόμενη, ούτε την επόμενη εβδομάδα, μήνα, χρόνο, χρόνια...
*** Με τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ στο νεκροκρέβατο (έμελλε να εκπνεύσει 21 ημέρες μετά, στις 10 Νοεμβρίου του 1982) το κομμουνιστικό καθεστώς δεν ήθελε άλλα άσχημα νέα και απέκρυψε τα πάντα. Όπως λένε σήμερα συγγενείς των θυμάτων, απειλήθηκαν για να μην αποκαλύψουν τίποτα. Οι αρχές μάζεψαν άρον άρον τα πτώματα και επέτρεψαν στους συγγενείς τους μόλις 40 λεπτά μαζί τους ως το τελευταίο κατευόδιο, πριν τη μαζική ταφή που ακολούθησε. Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 8 Φεβρουαρίου του 1983, διεξήχθη μια δίκη παρωδία, κεκλεισμένων των θυρών, και αποδόθηκαν οι ευθύνες της τραγωδίας στον αποδιοπομπαίο τράγο, τον διευθυντή του γηπέδου Πατσίκιν, ο οποίος, αν και άγουρος στο πόστο του (μόλις 2,5 μήνες), ήρε τις αμαρτίες των αστυνομικών και στρατιωτικών αρχών. Χρειάστηκε να περάσουν 7 χρόνια για να γίνει γνωστή η αλήθεια, το 1989. Είχε προηγηθεί το θανάσιμο λάθος με την προσπάθεια απόκρυψης της έκρηξης στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ.
Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έχανε τη δύναμη του, η Σοβιετική Ενωση κατακερματιζόταν, και τα πρώτα φωτεινά σπαράγματα της αλήθειας έκαναν την εμφάνιση τους σε μια κοινωνία που, όπως αναφέρει η λαϊκή παροιμία τους: «Η αλήθεια σιωπά όταν μιλάει η εξουσία».
Το 1992 ορισμένοι οπαδοί της Σπαρτάκ Μόσχας συνέβαλαν στη δημιουργία ενός μνημείου έξω από το Λουζνίκι, που θα διατηρούσε ζωντανή στη μνήμη την τραγωδία, η οποία στη δίνη εκείνης της ταραγμένης εποχής, όπου ζηλότυπα κρύβονταν τα πάντα, τσακίστηκε, για να εξελιχθεί σε μια απωθημένη «λεπτομέρεια» της ιστορίας!

...Ποδόσφαιρο παίζουν άνθρωποι, με σάρκα και οστά.

του Γιώργου Χαλά.

Για τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον τα πράγματα είναι μάλλον ξεκάθαρα για το ποδόσφαιρο.

Σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει πριν από αρκετά χρόνια:

«Οταν οι κριτικοί του παιχνιδιού προβάλλουν τις θεωρίες τους σχετικά με τις αρετές που κάνουν κάποιες ομάδες καλύτερες από άλλες, με διασκεδάζει πάντοτε η επιμονή τους να εστιάζουν την κριτική τους σχεδόν αποκλειστικά σε συγκρίσεις τεχνικής και τακτικής. Συχνά συζητούν για το ποδόσφαιρο με αφηρημένους όρους, παραβλέποντας ότι στην πραγματικότητα παίζουν άνθρωποι με σάρκα, οστά και συναισθήματα. Οι τακτικές έχουν σημασία, αλλά δεν κερδίζονται έτσι τα ποδοσφαιρικά παιχνίδια. Οι άνθρωποι τα κερδίζουν...».

Πέρα από την τεχνική και την τακτική, λοιπόν, που φυσικά δεν γίνεται να αγνοηθούν αφού αποτελούν τεράστια κεφάλαια για το ποδόσφαιρο, υπάρχουν και τα ενεργειακά - σωματικά και ψυχικά - αποθέματα των παικτών. Διότι όσο καλός ποδοσφαιριστής κι αν είναι κάποιος, δεν θα μπορέσει να αποδώσει αν δεν έχει δυνάμεις.

*** Ποια πρωταθλήματα, λοιπόν, ξεχωρίζουν περισσότερο, όσον αφορά την φυσική τους κατάσταση;

Προπόνηση στα Μελίσσια

*** Σε ποιες χώρες, δηλαδή, πέφτει περισσότερο το βάρος εκεί;

Και σ' αυτό δεν θα μας βοηθήσει μόνο η εικόνα που έχουμε από τα πρωταθλήματα, αλλά και η στατιστική ανάλυση.
Σε έρευνα, λοιπόν, που έγινε από εταιρεία ανάλυσης επιδόσεων στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, βάσει του συστήματος μετρήσεων Amisco, μπήκαν στο μικροσκόπιο 231 ματς της πρέμιερ λιγκ, 210 του σαμπιονά, 223 της πριμέρα και 130 της μπουντεσλίγκα.
Υπήρξε, δηλαδή, μια εξαιρετικά μεγάλη γκάμα δεδομένων.
Οι ειδικές κάμερες κατέγραφαν όλες τις κινήσεις των ποδοσφαιριστών, ακριβώς με τον τρόπο που μπαίνει το... κοντέρ στους αγώνες τσάμπιονς λιγκ και στη συνέχεια προβάλλονται στις οθόνες τα χιλιόμετρα που κάλυψε ο κάθε παίκτης.
Από τις λεπτομερείς αναλύσεις, λοιπόν, φάνηκε ότι τις μεγαλύτερες αποστάσεις τρέχουν οι παίκτες στο γαλλικό πρωτάθλημα, το οποίο πράγματι θεωρείται πολύ αθλητικό.
Ο μέσος όρος τρεξίματος για κάθε παίκτη ανά ματς: 
*** του γαλλικού πρωταθλήματος είναι 10.497 μ.
*** της πρέμιερ λιγκ 10.334 μ.,
*** της μπουντεσλίγκα 10.002 μ.,
*** της πριμέρα 9.951 μ.
Φυσικά, δεν αρκούν μόνο αυτοί οι αριθμοί για να βγει ασφαλές συμπέρασμα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η εκρηκτικότητα δεν συμβαδίζει απαραίτητα με τα πολλά χιλιόμετρα. Χρειάζεται, λοιπόν, και ποιοτική ανάλυση των αποστάσεων, πέρα από την ποσοτική.
Ο κάθε παίκτης του γαλλικού πρωταθλήματος κάνει:
*** 451 μέτρα σπριντ μέσο όρο στα 90 λεπτά του ματς. (όταν λέμε σπριντ εννοούμε με ταχύτητα μεγαλύτερη από 21 χλμ. την ώρα.)
*** Στην Αγγλία ο μέσος όρος είναι 442 μ.,
*** στην Γερμανία 393 μ. και

*** στην Ισπανία 388 μ.

Αν αναλογιστούμε πόσο εξαντλημένοι είναι οι σπρίντερ του στίβου μετά από ένα κατοστάρι και πόσες ώρες χρειάζονται ώστε να επανέλθουν για μια ακόμα κούρσα 100 μ., τότε αντιλαμβανόμαστε τι τεράστιες απαιτήσεις υπάρχουν πλέον στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, όταν οι παίκτες είναι υποχρεωμένοι να κάνουν μικρών και μεσαίων αποστάσεων σπριντ π.χ. 500 μ. σε μόλις μιάμιση ώρα. Κι αν σκεφτούμε τι μπορεί να κάνει ένα σπριντάκι 10 μ. στο 89ο λεπτό για να αποτραπεί ένα γκολ ή, για να μπει ένα γκολ, τότε καταλαβαίνουμε ότι πλέον η διαφορά βρίσκεται στις λεπτομέρειες...

Κι εκεί ακριβώς ρίχνουν πλέον το βάρος τους οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες.

Στην διάρκεια της έκρηξης. Να μπορεί, δηλαδή, ο ποδοσφαιριστής να είναι εκρηκτικός από το 1ο λεπτό του αγώνα μέχρι και το τελευταίο για να διατηρεί την σπιρτάδα του όσο το δυνατόν περισσότερο. Κι ας μην ξεχνάμε ότι όλο και περισσότερα παιχνίδια κρίνονται από το 85 και μετά...

Σε ένα διάστημα, δηλαδή, που σαφώς παίζουν ρόλο και οι φυσικές δυνάμεις.